مرغ بومی سالم ترین مرغی است که می توانیم مصرف کنیم. همچنین دارای طعم های عمیق، لذیذ و تازه است که در مقایسه با مرغ، کلسترول کمتری دارد. مرغ صنعتی به صورت ژنتیکی برای رشد سریع پرورش داده می شود ولی در مورد مرغ محلی و بومی چنین کاری انجام نشده است و روال رشد آن طبیعی می باشد.
مرغها به دو دسته کلی تقسیم میشوند: مرغ بومی و مرغ صنعتی . هر کدام ویژگیها، مزایا و چالشهای خاص خود را دارند. در این مقاله به بررسی ویژگیهای این دو نژاد، روشهای پرورش، نکات تغذیه و افزایش تخمگذاری میپردازیم تا پرورشدهندگان بتوانند تصمیم بهتری برای گله خود بگیرند. ۱. مرغ بومی: ویژگیها و مزایا مرغ بومی ایرانی یکی از پرطرفدارترین نژادها در پرورش خانگی و نیمهصنعتی است. ویژگیهای بارز این مرغ عبارتند از: مقاومت بالا در برابر بیماریها ، سازگاری با شرایط اقلیمی متفاوت ، کیفیت بالای تخممرغ و گوشت ، و توانایی جوجهکشی طبیعی (کرچی) . این مرغها معمولاً وزن کمتری نسبت به مرغهای صنعتی دارند، اما به دلیل سازگاری بالا و تغذیه کمتر، صرفه اقتصادی بیشتری در پرورش خانگی دارند. نژادهای معروف بومی شامل مرندی، گلپایگانی، سیستانی و اصلاحشده هستند. ۲. مرغ صنعتی: ویژگیها و مزایا مرغهای صنعتی مانند لوهمن، بلک استار، هایلاین و ایسابرون برای تولید تخممرغ یا گوشت بهینهسازی شدهاند . ویژگیهای اصلی آنها: تخمگذاری بالا (تا بیش از ۳۰۰ عدد در سال) ، رشد سریع و...
نظرات
ارسال یک نظر